De laatste discoavond van ‘pake Pon’: “Met pijn in het hart”
DOKKUM – “Ik had net iemand die heeft nog een paar munten van mij gekregen. Want hij heeft hier vroeger zoveel geld naartoe gebracht zei hij.” Met een brede lach loopt Machiel Kamerling (81) door de afgeladen discotheek De Ponderosa in Dokkum. Zijn discotheek. Het is de laatste avond van De Ponderosa, waar generaties de dansvloer onveilig maakten of hun eerste kus kregen. Maar de deuren sluiten voorgoed, het pand is verkocht. Deze avond is bedoeld voor al die stappers van toen om afscheid te nemen van hun disco.
En ook van ‘pake Pon’, zoals eigenaar Kamerling liefdevol wordt genoemd door zijn bezoekers. Bijna vijftig jaar geleden kocht hij de pandjes aan de Oranjewal en verbouwde ze eigenhandig tot bar-dancing. “Ik heb hier wel 60.000 stenen aan vermetseld, allemaal zelf!” Want de horecaman komt oorspronkelijk uit de bouw. “Ik ben met mijn vrouw begonnen in Surhuisterveen. De bouw werd mij te zwaar en daar kwam een discotheek te koop, Bouquet. Toen moest ik nog mijn middenstandsdiploma halen!” Na een jaar of vier in Surhuisterveen komt Dokkum op z’n pad. “Dus ik zit al 51 jaar in de horeca, en ik rook niet en ik drink niet!” lacht Kamerling. Om er meteen aan toe te voegen: “Ja, thuis met de vrouw eens een wijntje. Maar op zaterdagavonden moet ik mijn hoofd erbij houden!”
Kijk hier naar de HEA!- reportage over het afscheid van ‘pake Pon’
De ‘Jeugd van Toen’-avond begint ook op een ouderwetse tijd, negen uur. Al vrij snel staan de bezoekers in een rij voor de deur om nog één keer een nostalgisch avondje disco te beleven. “Ik was 13 toen ik hier kwam”, vertelt Ria Dijkstra. “Toen kon je hier nog komen zonder ID-kaart. En bier kopen voor een gulden, hahaha!” Vanavond gaat Ria samen met haar zoon Rutmer Jan uit. “Maar waar moet onze jeugd straks nu heen?”, vraagt ze zich af. Binnen is het een weerzien van oude bekenden. Links en rechts krijgt Kamerling knuffels en bedankjes van de gasten en worden handen geschud. “Ik heb ook mooie briefjes gekregen, en met heel veel moest ik op de foto, zo van: ‘Ik wil nog even een keer met pake Pon op de foto’.”
De Ponderosa is een echt familiebedrijf. Niet alleen de zoon en beide dochters van Machiel hebben er gewerkt, ook de kleinkinderen draaiden volop mee. Kleindochter Bianca van der Wal was de laatste jaren bedrijfsleider. “We werken veel samen, doen eigenlijk alles in overleg, de financiële dingen enzo. Pake en ik hebben een heel speciale band, het brengt ons wel heel dicht bij elkaar”, vertelt de jonge vrouw. “Er zijn niet veel die zo’n opa als ik hebben.” Discotheken, dat is gebeurd, die hebben hun tijd gehad. Daar zit geen toekomst in. Ook dochter Afie Kamerling is vanavond van de partij. Ze kijkt met respect naar de carrière van haar vader. “Het liefst was hij hier nog elke zaterdagavond, en ook wel tot vier of vijf uur als het moet.” “Hij houdt zich vanavond goed, maar er gaan heel veel emoties in hem om. Hij loopt van hot naar her zie ik wel, hij is onrustig.”
En terwijl de deejay hits uit de jaren ’80 over de dansvloer slingert en de bar vol staat, is de oude discothekeigenaar alweer actief in het opslaghok. “Ik voel me beslist niet 81, dan zou het niet best zijn. Ik ben altijd actief geweest, dat is ook wel goed zeggen ze.” “Ik heb het met plezier gedaan, ik kon altijd goed met de jeugd opschieten. Maar het is wel met pijn in het hart”, geeft hij toe. “We hebben gouden tijden gehad. Dan kwamen hier wel 800, 900 man. Ook wel eens 1.100, dan was het boven ook open. Nu was het nog 300-350 bezoekers op een zaterdagavond.” “Mijn kleindochter had het wel willen doorzetten. Maar eerlijk, de discotheken, dat is gebeurd, die hebben hun tijd gehad. Daar zit geen toekomst in.”
Kamerling ziet dat het uitgaanspatroon van de jeugd erg is veranderd. “Ze hebben te veel andere dingen, dure telefoons, en ze roken als ik weet niet wat, dus dat kost allemaal veel geld.” “Maar ook grote feesten en evenementen, die vreten alles op. Die beginnen nu alweer in maart, grote borden overal bij de weg. Tenten voor een paar duizend man, die trekken alles leeg, de cafés ook.” Ook al is het een feestelijke laatste avond, Kamerling wil nog wel even zijn zorgen over de jeugd kwijt. “Niet dat ze nu zoveel minder zijn, vroeger hebben we ook wel vechtpartijtjes gehad. Maar laten we eerlijk zijn, die drugs, dat is een probleem aan het worden.” “Vroeger rookten ze een joint, ik rook dat direct, en dan zei ik: ‘Jongens, die rommel wil ik hier niet hebben!’ Maar nu, die pillen, dat is overal, zelfs in de kleinste dorpen. Die slag hebben we verloren.”
De laatste avond heeft de naam ‘The End of an Era’, het einde van een tijdperk, gekregen. Maar de horecaman houdt zich goed. “Ik heb er al afscheid van genomen, thuis. Maar ik vind het nu wel mooi als je deze mensen allemaal weer ziet die hier vroeger een mooie tijd gehad hebben. Dat doet me goed.” Dochter Afie denkt er het hare van. “Ik vermoed dat als hij vanavond thuiskomt, hij nog wel een traantje laat!”
Stuur je tip, video of foto's naar:
0511-441202 of nieuws@rtvnof.nl.