Geliefd pakketpunt in Burgum stopt: “We hawwe fjouwerhûndert pakketten yn ‘e wike”
BURGUM – Na zes jaar nemen Dianne Heidstra en Herman van der Zorg afscheid van hun pakketpunt aan huis aan de Kwekersstrjitte 20 te Burgum. Op 17 april worden er voor het laatst pakketjes gehaald en gebracht aan de voordeur in hun wijk. Wat ooit begon als een praktische bijverdienste, groeide uit tot een begrip in de buurt.
BURGUM – Na zes jaar komt er een eind aan het pakketpunt aan huis van Dianne Heidstra en Herman van der Zorg aan de Kwekersstrjitte in Burgum. Op 17 april worden er voor het laatst pakketjes gebracht en afgehaald aan de voordeur van de familie. Wat ooit is begonnen als een praktische bijverdienste, groeide volgens de bewoners uit tot een begrip in de buurt.
“It wie maklik te kombinearjen mei lytse bern thús”, vertelt Dianne. “Der wie altyd ien fan ús thús, dus dan tinkst: lit ús mar ris wat oars derneist dwaan.”
Honderden pakketten per week
Al snel bleek dat veel mensen uit de wijk hun pakketjes bewust bij hen lieten bezorgen. “We hawwe wol fjouwerhûndert pakketten yn ‘e wike. Dat binne sa’n fyftjinhûndert yn ‘e moanne”, vertelt Herman.
Tekst loopt door onder de foto’s

Kinderen groter, planning lastiger
Maar het werd steeds lastiger te combineren met het drukke gezinsleven. Hun kinderen zijn inmiddels ouder en hebben een actief sociaal leven. “Dan moat de iene nei fuotbal, de oare nei hynderrydles en do kinst mar op ien plak tagelyk wêze”, lacht Dianne.
Het gesprek wordt onderbroken, de deurbel klinkt…
Tekst loopt door onder de foto

Een bekende buurtbewoner staat voor de deur samen met haar dochter. Die steken direct van wal: “Jammer dat jim dermei ophâlde, mar wy begripe it wol, hear.” Een veelgehoorde reactie, vertellen Dianne en Herman nadat de buren weer tevreden zijn vertrokken en het interview kan worden vervolgd.
“Ja, minsken sizze faak: ‘Tige tank foar de tsjinst’, en dat se it spitich fine. Mar se begripe ek dat it in hiel organisaasje is, sa’n pakketpunt.”
“It is gewoan hiel gesellich” – Dianne en Herman
Toch overheerst er ook een gevoel van gemis. Niet alleen bij buurtbewoners, maar ook bij het stel zelf. “It is gewoan hiel gesellich. De measte minsken meitsje efkes in praatsje. En soms krigest in kaart of sels in lyts krystpakket mei de Krystdagen.”
Ze hebben dankzij het pakketpunt meer contact gekregen met hun buren. “Dy minsken hiene we oars nea kind. No witst wa’t se binne as je se tsjinkomme yn ‘e winkel.”
Een bewuste keuze
De beslissing om te stoppen kwam niet onverwachts, maar na lang nadenken: “Wy hawwe it der faak oer hân. Mar no’t de bern mear fuort binne en wy sels faker fuort wolle, past it net mear,” zo zegt het stel.
Met de zomer in aantocht zagen ze het logistieke probleem groeien. “Dan wurdst echt in soart taksy sjauffeur. En dan moatte je yn july dochs wer slúte. Dan tinke wy: hat dat noch wol sin?”
“Sis noait, noait” – Herman
Toch sluiten ze een terugkeer niet uit. “Sis noait, noait”, zegt Herman lachend. “Mar foar no is it moai west.”
Stuur je tip, video of foto's naar:
0511-441202 of nieuws@rtvnof.nl.