Het verdriet om het overlijden van haar man Leo is groot, maar Griet Wiersma houdt “de kop ervoor”
WALTERSWÂLD – Het wordt Griet Wiersma zo nu en dan te veel en ze kan de tranen niet altijd tegenhouden. Maar ze is moedig: “Kop ervoor! Dat was het motto van Leo ook.” Toch valt het niet mee en dat is heel goed te begrijpen. Ga er maar aan staan: eerst te horen krijgen dat je man longkanker heeft, dan zelf te horen krijgen dat je borstkanker hebt en daarna de boodschap dat je man niet meer te redden is. Hij was mijn alles, mijn maatje, mijn liefde, mijn grote liefde, zegt ze tegen Omrop Fryslân.
Het was “een doldwaas, vreemd, ongelukkig jaar”, zegt Wiersma over 2025. “Dat had ik liever anders gezien, maar het is zoals het is.” Op 1 september van dit jaar overleed Leo. Hij had uitgezaaide longkanker en vooral het laatste stukje was erg zwaar. Voor Leo, maar ook voor Griet en de andere naasten. Leo en Griet. Griet en Leo. Ze horen bij elkaar, zijn met elkaar vergroeid. Bijna 50 jaar deelden ze hun leven. Leo was de geluidsman van Griet, ze waren altijd samen op pad. Wiersma breekt als haar wordt gevraagd wat Leo voor haar was: “Hij was mijn alles, mijn maatje, mijn liefde, mijn grote liefde”, huilt ze. “Maar, kop ervoor. Dat was het motto van Leo ook.”
En dat ‘kop ervoor’ doet ze. Met de nodige humor vertelt ze over hoe ze elkaar hebben ontmoet. “Zonder tanden!” lacht ze. En dan komt het verhaal dat Leo net zijn tanden had getrokken omdat hij een nieuw gebit moest hebben. Toch viel ze op hem, het was liefde op het eerste gezicht.
Altijd samen op pad
Griet had regelmatig optredens, precies op de momenten dat Leo vrij was: ’s avonds en in de weekenden. Dat vond hij niet leuk en zo ontstond het idee dat Leo, met zijn technisch inzicht, wel haar geluidsman kon worden. Sinds die tijd waren ze altijd samen op pad en dat beviel uitstekend. Na de trouwerij bouwden ze met hulp van familie een huis. Er kwamen twee kinderen en later kwamen er een schoonzoon, een schoondochter en vijf kleinkinderen bij. Als ze terugkijkt, constateert Wiersma dat ze samen een prachtig leven hebben gehad.
“Leo zei wel eens: als ik het niet red, als ik doodga aan deze ziekte, dan hebben we een mooi leven gehad, en daar had hij gelijk in. We hebben het prachtig gehad. We hebben van alles meegemaakt en heel veel gedaan en dat pakt niemand ons meer af.”
Er was hoop
De ziekte van Leo kwam aan het licht bij een routine gezondheidsonderzoek. Op een longfoto was een tumor van vijfenhalve centimeter te zien. In eerste instantie ging het uitstekend. “Het was te behandelen, want het was ingekapseld”, vertelt Wiersma. “Maar toen hebben ze een tussentijdse scan gedaan. We stapten de kamer van de dokter in voor de uitslag, en we konden goed opschieten met die man, dus ik riep heel vrolijk ‘goedemorgen’ toen we binnenstapten. Nou, zei hij, ‘zo’n goede morgen is het niet.'” De dokter vertelde dat er ook plekjes te zien waren op de bijnier, de lever en het bekken. Dochter Anneke, die ook mee was, vroeg waar ze rekening mee moesten houden. “En toen zei hij: geniet maar van de zomer.” Dat hebben ze gedaan. Met Leo in de scootmobiel zijn ze er veel op uit geweest. “Alle terrasjes waren voor ons, we hebben echt een prachtige tijd gehad nog.”
Na de zomer ging het snel minder. Door complicaties liep Leo hersenschade op. “Toen was het mijn Leo niet meer.” zegt Griet over die moeilijke laatste tijd. Hij is nog thuisgekomen en uiteindelijk op 1 september overleden.
Griet Wiersma over haar borstkanker
Ondertussen was Wiersma zelf ook ziek geworden. “Ik had de gebruikelijke controle gedaan, bij de borstenbus en ik was even in Dokkum. Toen werd ik gebeld door de huisarts dat het mis was en ik moest meteen naar het ziekenhuis.” “Ik dacht nog dat het loos alarm was, maar dat was dus niet zo. Ze haalden biopten uit mijn borst en toen kreeg ik de uitslag dat het borstkanker was.” Net als Leo kreeg Griet ook chemokuren. “Ik, met mijn domme humor, maakte dan grappen. ‘Ik wil die rotzooi van hem niet hebben hoor,’ zei ik tegen een zuster en wees dan naar Leo. Dat meisje antwoordde heel serieus dat ze altijd heel secuur werken. Ik zei ‘liefje, dat is een grapje.'”
Die humor hoort bij Wiersma en dat moet ook zo blijven, zegt ze. “Het is echt ons ding. Zo hebben wij altijd in het leven gestaan en ik hoop dat ik die humor kan vasthouden.” In april dit jaar is ze geopereerd, daarna kwamen er nog bestralingen. Het gaat nu goed met haar gezondheid. Ze heeft nog wel wat oedeem en moet haar arm goed in beweging houden. Dat doet ze door twee keer per week te zwemmen. Ze is ook afgevallen door de moeilijke tijd die ze heeft gehad. “En dat wil ik zo houden”, lacht ze. Op een echo die ze onlangs heeft laten maken, zijn geen kankercellen meer te zien, maar pas over een half jaar kan gezegd worden of ze echt ‘schoon’ is, omdat alle behandelingen nog wel een jaar lang doorwerken.
“Ik wil in 2026 weer optreden. Niet weer zo gek als ik altijd deed, maar ik wil het wel weer oppakken. Zoals de Peije Dei in Drachten, het Flaeijelfeest in Nieuwehorne en de Tall Ships in Harlingen. Ik stap het podium weer op.” Op het afscheid van Leo werd een gedicht voorgedragen waaraan ze zich vasthoudt. “Het paste heel goed bij hoe Leo in het leven staat: ‘Omarm het leven, ga niet met mij dood.'” “Ik moet de kop ervoor en dat wil ik ook graag. Ik ben niet iemand van met een breiwerkje op de bank, ik kan niet eens breien.”
Stuur je tip, video of foto's naar:
0511-441202 of nieuws@rtvnof.nl.
