Inhaalrace van VCR op Waskemeer niet beloond
In een wedstrijd waarin eigenlijk niets meer op het spel stond dan eer, vlogen de vonken er toch vanaf. Natuurlijk kende de vorige wedstrijd in en tegen Waskemeer een eigen stukje geschiedenis.
In een wedstrijd waarin eigenlijk niets meer op het spel stond dan eer, vlogen de vonken er toch vanaf. Natuurlijk kende de vorige wedstrijd in en tegen Waskemeer een eigen stukje geschiedenis. Deze wedstrijd eindigde in een overwinning voor VCR met na afloop veel duw- en trekwerk tussen beide kampen. En ook zaterdag vloog de vlam weer in de pan. In een wedstrijd met twee verschillende gezichten kreeg de “neutrale” toeschouwer voor zover je daar over kunt spreken een ware thriller voorgeschoteld.
Ogenschijnlijk kansloos, met een behoorlijke achterstand en met de staart tussen de benen, verdween de oranje equippe de kleedboxen in voor de rust. Om vervolgens in de tweede helft aan een wederopstanding te beginnen waarvoor niemand nog geen enkele stuiver had gegeven. Scheidsrechter Danny Meiring uit Groningen floot een uitstekende wedstrijd, al liet hij wel een enkel steekje vallen. Pupil van de week was Geert Dijkstra van de VCR E2-pupillen.
Ondanks de waarschuwingen van het technisch trio aan het adres van de VCR spelers, begon de thuisploeg apatisch aan deze wedstrijd. Behalve de eerste paar minuten liet VCR zich overbluffen door een ontketende Waskemeer ploeg. Een ploeg, inclusief de leiding, die gepassioneerd het randje op durfde te zoeken en hier bij tijd en wijlen ook overheen durfde te gaan. Al vrij snel kwam Waskemeer door een goede aanval over haar linkerflank door Theo Meyerhof op een 0-1 voorsprong om deze vervolgens net zo snel uit te breiden naar een 0-2 voorsprong door een “lucky” goal van Jurrien Hummelhof met een achterwaartse kopbal waarop VCR doelman Hans Wassenaar totaal kansloos was. Ondanks deze mooie voorsprong liet de leiding van Waskemeer zich niet onbetuigd en voor de eerste keer deze middag en niet voor de laatste keer, kreeg de leiding van VVW een standje van scheidsrechter Meiring. Op het halfuur kreeg Waskemeer na een vermeende overtreding van VCR laatste man Symen Sytze Visser op apel van de spelers van Waskemeer een penalty toebedeeld van de scheidsrechter. Deze werd feilloos verzilverd voor de 0-3 en de wedstrijd leek gespeeld. Toch kon VCR nog iets terug doen door aanvoerder Anton Prins na een vlotte aanval met Piet Raap en Rienk de Haas, 1-3. Het was Rienk de Haas die op een prachtige lange bal van Symen Sytze Visser de spanning helemaal terug had kunnen brengen, maar de vingertoppen van keeper Johan Bouma stonden de aansluitingstreffer in de weg. En net voor het rustsignaal kreeg VCR het deksel helemaal op de neus toen de groenhemden ook nog uitliepen naar een 1-4 voorsprong en deze treffer werd gevierd alsof het “kampioensschap” zopas was binnengehaald.
Na de theepauze leek dit duel te gaan doven als een nachtkaars. Maar door “onverklaarbare” redenen ontstonden er krachten bij de thuisploeg die niemand meer voor mogelijk had gehouden. En leek het alsof de brandstoftank bij de spelers van Waskemeer steeds leger begon te raken, want de spelers vielen bij bosjes neer en vroegen steeds vaker om verzorging. Het was de ingevallen Rick Pasveer, voor de moegestreden Hans Wielstra, die in de 75e min zorgde voor de 2-4 en nog geen vijf min later was het Rienk de Haas die de aansluitingstreffer produceerde voor de 3-4 stand en alles leek weer mogelijk. Wel zorgde dit doelpunt voor de nodige opschudding in het Waskemeer kamp en wederom moest scheidsrechter Meiring de leiding van Waskemeer toespreken en tot bedaren brengen. De thuisploeg rechtte haar rug en ondersteund door haar trouwe aanhang ging het op zoek naar de gelijkmaker. Waskemeer leek te wankelen en moest steeds verder achteruit en de thuisploeg mocht de ene na de andere hoekschop trappen. En uit èèn van deze vele hoekschoppen werd een speler van VCR omver geduwd, met een penalty als resultaat. Penalty specialist en killer Watze Houtstra wist wel raad met deze mogelijkheid en schiet de 4-4 koelbloedig binnen.
VCR ruikt bloed en wil meer, maar dan slaat de vlam in de pan. Waskemeer aanvoerder Marlon Brans gaat over de schreef en zet de achtervolging in op VCR spits Rienk de Haas. De twee “vechtersbaasjes” die het ook al met elkaar aan de stok hadden in de heenwedstrijd, vormen het begin van een stormloop van spelers en begeleiding op het veld. Wanneer eenmaal de kruitdampen waren opgetrokken hield scheidsrechter Meiring aanvoerder Malon Brans en Rienk de Haas de rode kaart voor. Maar hiermee is het brandje nog niet geblust. Waskemeer aanvoerder Marlon Brans weigert het speelveld te verlaten en krijgt nogmaals de rode kaart voorgeschoteld van scheidsrechter Meiring en dus met “twee keer” rood en met nog een eerder opgelopen gele kaart in dit duel verlaat hij uiteindelijk het speelveld. Achteraf na de wedstrijd geeft scheidsrechter Meiring te kennen de rode kaart van Rienk de Haas onnodig te hebben gegeven en deze puur in het belang van deze wedstrijd te hebben uitgedeeld, een beetje een dubieuze beslissing dus! Waar bijna iedereen op en rondom sportpark “De Vonder” vrede kon hebben met deze “fantastische” 4-4 uitslag, zorgde Waskemeer uiteindelijk nog voor een gigantische anticlimax door in the dying seconds van deze wedstrijd de 4-5 nog binnen te koppen uit een verkregen corner. En zo liet VCR het na om na een voortreffelijke inhaalrace Waskemeer alsnog te “tackelen” voor een terechte puntendeling.
Opstelling VCR: Hans Wassenaar (K), Symen Sytze Visser (LM) (30e min geel), Jan Terpstra (RB), Jan Willem vd Wal (V), Watze Houtstra (LB), Arno Riemersma (RH) (45e min Marten vd Wal) (65e min geel), Roelof Vellema en Anton Prins (CM), Piet Raap (LH), Rienk de Haas (85e min rood) en Hans Wielstra (70e min Rick Pasveer) (S).
© Verslag: Leo Jilderda / Foto’s: Anja Hoekstra
Stuur je tip, video of foto's naar:
0511-441202 of nieuws@rtvnof.nl.
