Jenze van der Heide uit Mûnein was vrijbuiter met een gouden hart
MUNEIN – Veel mensen kenden hem. Hij woonde in een half ingestort huisje in een bos in Mûnein, trok zich niets aan van regels en beleefde het een na het andere avontuur. Jenze van der Heide, een markant man die in een woelige tijd leefde. “Een vrijbuiter met een gouden hart” is de titel van het boek dat Jansjet de Vries-van der Werff uit Tytsjerk over zijn leven heeft geschreven. Geholpen door tientallen mensen die hem hebben gekend. De lezer van het boek krijgt een mooi tijdsbeeld van de tijd van toen, schrijft Omrop Fryslân.
Zo staat er een verhaal in over Jenze die als spook door Mûnein vloog. De straatverlichting was nog niet zoals het tegenwoordig is, dus het was donker in het dorp. Dan rende hij in witte onderkleren door het dorp. De inwoners van Mûnein waren doodsbang want het spookte. Dat Jansjet de Vries een boek over Jenze wilde schrijven, komt niet uit de lucht vallen. Jenze is een oud-oom van haar man Lammert. Zo leerde ze hem kennen en hoorde ze verhalen over hem. “Hij woonde zoals hij zelf wilde wonen. Het dak van zijn huis was lek en Jenze lag onder de tafel te slapen want dan bleef hij droog. Later was de hele muur eruit en hij had de geiten en de kippen in huis”, vertelt ze met zichtbare lol.
Zelfvoorzienend
Hij was zijn tijd misschien ook wel vooruit want hij woonde zelfvoorzienend: hout voor de kachel haalde hij uit het bos, de inhoud van zijn toilet ging over de tuin en water haalde hij uit de regenton. Hij had niet veel geld nodig, maar verdiende iets met handel en marterjacht. “Hij werd ook wel Jenze Marter genoemd”, vertelt Jansjet de Vries.
Trouwen, en ook weer scheiden
Toen hij een jaar of 24 was, ging hij oppassen bij een meisje en dat liep uit de hand. “Het was gezellig… misschien wel wat té gezellig en het oppassen had gevolgen. Het meisje, dat nog veel jonger was dan hem, raakte zwanger en Jenze werd vader.” Van de moeder van het meisje moest er worden getrouwd, maar dat was geen succes. Ze scheiden ook al snel weer. “Hij wilde de scheidingspapieren niet tekenen. Daardoor stonden de kinderen die zijn vrouw later nog kreeg, ook op zijn naam.” Op de vraag of Jenze contact met zijn kinderen had, betrekt het gezicht van Jansjet iets. “Nee. Erg jammer. Maar dat mocht niet. Terwijl hij heel veel van kinderen hield.”
De laatste jaren van zijn leven woonde Jenze in Glinstrastate in Burgum en dat vond hij geweldig. Hij was altijd alleen geweest en nu had hij aanspraak. Hoewel hij moeite had met de discipline in het huis overheerste de gezelligheid.
Stuur je tip, video of foto's naar:
0511-441202 of nieuws@rtvnof.nl.
