Marit wil bordercollie Kyra opleiden tot hulphond om te overleven, alleen het geld ontbreekt
STROOBOS – Marit Dijkstra doet iets wat ze het allerlastigst vindt: om hulp vragen. Toch ziet ze geen andere uitweg. Marit worstelt al haar hele leven met ernstige psychische problemen en ziet in haar hond Kyra haar reddingslijn. Samen met de driejarige bordercollie-kruising staat ze klaar voor een intensief traject: Kyra opleiden tot psychosociale hulphond. Maar er is één probleem: de kosten. Het traject kost €18.750 en de gemeente vergoedt het niet, daarom is Marit een crowdfunding gestart.
Marit worstelt al haar hele leven met haar mentale gezondheid. “It is altyd al sa west dat ik tocht dat ik net âlder wurde soe as 20 jier. Fierder foarút sjen die ik net. Doe’t ik 19 wie, wie dat miskien wol in trigger en krige ik in grutte klap.” De diagnoses stapelen zich op: borderline, anorexia, een dysthyme stoornis, sociale angst en vermijding. Daarbovenop komt nog een auto-immuunziekte en PDS. Behandelingen hielpen onvoldoende.
“Der wie wer in reden om te libjen” – Marit Dijksta
Een kantelpunt kwam toen Marit anderhalf jaar geleden met haar honden begon te werken. “Der wie wer in reden om te libjen. Foaral mei Kyra ûntwikkele ik in bysûndere bân.” Kyra helpt Marit met spanning reguleren, spiegelen en geeft haar steun in sociale situaties. Als officieel gecertificeerde hulphond kan ze nog veel meer betekenen: destructief gedrag verminderen, zelfstandigheid vergroten en therapie effectiever maken.
Startklaar, maar geld ontbreekt
Kyra is inmiddels goedgekeurd via een gedragstest en er is een organisatie gevonden die goed bij hen past. Behandelaars en begeleiders geloven in de kans die dit traject biedt. Alles is klaar om te beginnen, behalve de financiering. “It soe sa spitich wêze dat wy dizze kâns net brûke kinne, allinnich om’t de finansjele middels ûntbrekke. Mar de tiid dringt, want fanwegen Kyra har trijejierrige leeftyd moatte wy gau begjinne.”
Tekst loopt door onder de video
De zorgverzekering vergoedt geen psychosociale hulphonden. Gemeenten mogen zelf beslissen of ze het traject betalen. “It soe net mear by de gemeente lizze moatte, mar ûnder de lanlike soarchplicht falle. “As it dochs by de gemeente bliuwt is it ek prima, mar dan moat it wol foar elke gemeente itselde wêze en dat is no net it gefal, no ûntstiet der in ûngelikens per gemeente”, legt Dijkstra uit.
Voor Marit zit er dan ook niets anders op dan hulp te vragen aan de gemeenschap. Toch gaat dat haar allesbehalve gemakkelijk af. “Ik ha hiel lang it idee hân dat ik alles sels dwaan moast. Underwilens, nei jierren, wit ik wol dat ik dit net allinne kin, mar help freegjen wurdt der dêrom net minder dreech fan. It is in besefmomint datst witst: ik bin siik, ik funksjonearje eins gewoan net. Mar yn ’e kearn wol ik oaren gewoan net lestich falle, it fielt no as oft ik myn hantsje ophâlde moat omdat ik wat nedich ha.”
Toekomst geeft spanning, maar ook hoop
Over de toekomst nadenken levert Marit vaak stress en paniek op. “Omdat ik gewoan net wit hoe’t it mei my komme sil. Ik wenje noch by myn âlden. Op ’e doer wurdst dêr ek te âld foar, mar sa’t it no giet kin ik ek echt net op mysels wenje. Hoe’t ik oait oan it wurk moat, ik ha op dit stuit gjin arbeidsfermogen. Dat binne allerhanne dingen dy’t my hiel folle panyk jouwe.”
Maar tegelijkertijd is er nu ook hoop. “Ik besykje it mar per momint te besjen en dêrom rjochtsje ik my no op de oplieding fan Kyra. Dan hoopje ik fansels dat myn takomstperspektyf dêrnei ek grutter wurdt.”
Wil jij Marit én Kyra helpen? Bekijk dan hier de actie: GoFundMe – Sterker in het leven met Kyra als hulphond.
Stuur je tip, video of foto's naar:
0511-441202 of nieuws@rtvnof.nl.
