Sportieve duizendpoot Ieke Postma met pensioen
DE TRIEME/ DAMWALD – Een leven lang in het teken van bewegen.
Na decennialang in het onderwijs en de sport actief te zijn geweest, neemt Ieke Postma afscheid van De Wingerd in Damwâld. Een carrière die begon met krijt en klimrekken, en eindigt met een fietshelm en doorzettingsvermogen want sporten doet hij nog altijd.
Woensdagochtend werd hij door een collega in alle vroegte gewekt met een heerlijk ontbijt, maar wat hem deze dag verder te wachten stond was hem niet bekend. Om 9.00 uur kwam al toeterend een Lelijk Eend met open dak aangereden. Hij mocht hierin plaatsnemen en zo ging de reis via de Swaen, waar hij ook actief is, naar de Wingerd in Damwâld. Daar hadden de leerlingen de rode loper al voor hem uitgelegd. Hij mocht via de rode loper met aan weerszijden de leerlingen van de VSO in Damwâld naar binnen. Aldaar aangekomen werd hij door leerlingen en collega’s toegezongen en werd hij verwend met veel cadeaus.
Ieke Postma is voor velen geen onbekende naam. Geboren met een bal aan de voet groeide hij uit tot een fanatieke voetballer bij Friese Boys en later bij Be Quick Dokkum. Na het VWO volgde hij de Academie voor Lichamelijke Opvoeding (ALO), waarna hij zijn diensttijd invulde als sportinstructeur. Het bleek de ideale opmaat voor een leven in dienst van sport en onderwijs.
Na zijn militaire dienst startte hij met lesgeven op verschillende basisscholen, waaronder in Leek, Wilp, Tolbert en Marum. Naast het lesgeven stortte hij zich met hart en ziel op het jeugdvoetbal en gaf hij turnlessen, altijd met het doel om kinderen in beweging te krijgen én te houden.
Zijn liefde voor het vak bracht hem later ook naar het voortgezet onderwijs. Hij gaf jarenlang gym op scholen als de HAVO, De Dukdalf in Sneek, Bernlef in Dokkum en De Wingerd in Damwâld. Op de Wingerd is hij nu nog actief als stagecoördinator. In die functie zet Ieke zich met veel enthousiasme in om leerlingen te helpen hun plek te vinden in de maatschappij. Altijd scherp en betrokken, zo betrokken zelfs dat hij iets langer heeft doorgewerkt om de werkplaats/winkel voor onze leerlingen te realiseren.
Bijzonder is ook zijn late sportieve ommezwaai: samen met zijn zoon Tjitze behaalde hij op latere leeftijd de zwarte band in judo, een vereiste voor zijn rol als judoleraar. Vele jaren gaf hij met toewijding judoles aan mensen met een verstandelijke beperking. En alsof dat nog niet genoeg was, liep hij in zijn vrije tijd moeiteloos halve marathons.
De laatste jaren moest Ieke zijn actieve levensstijl aanpassen vanwege hartproblemen, maar stilzitten is nooit een optie geweest. Tegenwoordig is hij vaak op de fiets te vinden, genietend van de buitenlucht, de vrijheid én de beweging.
Dat hij goed is in bijna elke sport, tot lichte frustratie van zijn vrouw Mattie, is iets waar menigeen in zijn omgeving met een glimlach aan terugdenkt.
Stuur je tip, video of foto's naar:
0511-441202 of nieuws@rtvnof.nl.
