TE ZIEN IN… Aflevering 423: Kraken van Eddy Wullink, meer dan beeld en poëzie
FRYSLAN – ‘Kraken, poëzie’ van Eddy Wullink (1951) uit Ten Boer, bevat poëzie, proza, tekeningen, documentaire en geënsceneerde zwart-witfoto’s. De 25 teksten zijn geen toelichtingen op de 25 op zichzelf staande beelden, maar delen eenzelfde onderwerp, sfeer of gebeurtenis. Autodidact Wullink is half-Fries, treedt op tijdens poëziefestivals, waaronder in Fryslân, en exposeert regelmatig zijn naïeve, directe werk.
BEELDENDE OMSLAG
De eigen beheeruitgave Kraken is mooi opgemaakt door Hugo Blacquière, Inspire Media Tekst en past bij het thema lichaam en geest van de Maand van Geschiedenis, De omslag van de voor de recente supermarktcyberkraken uitgekomen bundel is gesierd met een vertrapt, samengeknepen Redbullblikje uit de supermarkt of horeca. Verwijst het naar weggeworpen worden als afval? De auteursfoto toont Wullink met microfoon in een lege ruimte of kas met op schouder-borsthoogte een barcode en vooraan uitgebloeide stengels. Relaties en levenslopen kunnen net als de stem, een afstervende stengel, bouwwerk en de maatschappij kraken, maar de microfoon kan krakend nog verbinding en erkenning mogelijk maken in de in tekst en beeld van Wullink gevangen verlatenheid. De autodidact kunstenaar sinds de jaren negentig heeft lessen gevolgd op kunstcentrum Groningen, werkte met kunst in de openbare bibliotheek Groningen (stad) en zet zich in voor de verbinding kunst-cultuur. Hij is coördinator van exposities, exposeert eigen kunst en brengt teksten uit zijn 7 bundels op kleine podia.
BUNDELS
Wullink koos als motto: ‘Durven is even je evenwicht verliezen. Niet durven is jezelf verliezen’ ,Søren Kierkegaard (1813-1855)’, passend bij zijn loopbaan in de geestelijke gezondheidszorg, oudere welzijnszorg en het begeleiden van personen met psychiatrische problematiek. De auteur kraakt niet zonder meer de loop der dingen af maar kraakt mild, ook in zijn rauwe soms aandoenlijke beelden. De eerste foto van snoeren over paddenstoelen lijkt documentair of geënsceneerd. Gaat het om verspilling, materiaal van een kraak of geen connectie meer? Eernaast staat: “Sporen / Vlinders hoort men niet vliegen / waarom niet voor een dag / unieke sporen achterlatend / zonder windvlaag blijft een mengsel / voor een tel in het luchtledige / waarna het zich terstond op / aarde wil neervlijen. Mijn wangen vullen zich / om schwung te geven aan / het mengsel / dat tenslotte neerdaalt naast / ontsproten bollen / straks ranke tulpen aan de tuinrand” Alles speelt buiten.
INKT, KRIJT
In ‘Zingeving’ wil Wullink dit ‘meest uitgeholde woord van dit decennium’ laten schrappen en permacultuur-tuinieren boycotten ten gunste van huizen bouwen, een onverwachte combinatie. Ernaast houdt een gedrongen figuur in krappe ruimte iets onbestemds in de armen. Vergelijkbare figuren, eveneens into your face getekend, staan als strip bij het ironische prozagedicht ‘Praatgroep Dyslexie’. ‘Levenssappen’ met zinsneden als ‘’vertraging in optimisme” en “ik overwoeker de werkelijkheid’ kreeg een relativerend zelfportret-cartoon in een landschap-bed. Een confronterende gezichtsloze aanwezige, weggedrukt in een parkbank vergezelt zijn desolate tekst ‘Hof van discipline’. Bij (psychiater) ‘In de dop’ staat geen inkttekening en ruimte maar een grafische krijtschets met contouren van twee koppen met summiere gelaatstrekken, deels bedekt met een fotografisch netwerk van plantenresten. De lagen nodigen uit tot langzaam dieper kijken, zoals ook de collage naast Ruimte, “Ik zoek een afgemeten ruimte / voor ons tweeën / je bent me zo nabij // Ik wil onze relatie verversen ….” dat eindigt met “en niet verder”.
FOTO’S
Ganzenbord, Retraite en Vlaanderen kregen landschappelijke foto’s, De man, Manusje, Toetsenstrijd, Lichtval en Ongevraagd detailfoto’s van objecten of straatbeelden. Bij “Relatie man-vrouw” zijn staande foto’s van een man en van een vrouw horizontaal gestapeld, daaroverheen staat bij welke schrijvers Wullink te rade is gegaan. Hij legt verbanden met literatuur, muziek, historische gebeurtenissen en maatschappijkritiek in zijn veelzijdig afwijzen, maar daarnaast staan uitzicht, handelen, ontdekken en initiatief nemen. Achter zijn gedicht: ‘Hokjesgeest / Compleet productief / Volmaakt Blauw / Hiërarchisch Perfect / Lineair strikt / Ordenen Strak / Structuur Snel / Hokjesgeest’, staat een Hindelooper interieur gezien door lege verdeelruitjes. Een monumentale palmzijde van een staande hand op varens is naast Misère een stopteken voor oorlog en hypocrisie. Kraken daagt uit om verbanden te zien.
Beelden:
1. Eddy Wullink, Kraken poëzie (2025), omslagfoto blikje en foto auteur-kunstenaar.
2. Eddy Wullink, Levenssappen, gedicht, tekening, pagina 14-15.
3. Eddy Wullink, Vlaanderen, gedicht, foto, pagina 50-51.
Stuur je tip, video of foto's naar:
0511-441202 of nieuws@rtvnof.nl.
