Het kwade en het goede is nauwelijks te onderscheiden in Syrië, Irak en Afghanistan, maar ook in bepaalde landen van Afrika… Libië, Somalië en Eritrea. Dan zijn er nog andere landen, waar ik zorgen over heb: Egypte en Turkije. Ik zou zo niet kunnen zeggen, hoe het allemaal precies zit en zeker niet aan wiens kant je zou kunnen staan. Ik vrees, dat bijna niemand dat weet. Dat maakt het ook zeer gevaarlijk, want het lijkt er op, dat al deze conflicten moeten worden uitgevochten alvorens men de samenleving weer helemaal opnieuw kan opbouwen. En laten we hopen, dat het dan in pais en vree gebeurt. Kennelijk moeten ze eerst zeer veel menselijk leed veroorzaken en door hel en verdoemenis gaan, pas dan kan men waarschijnlijk inzien, dat verder vechten geen zin heeft.

Intussen zijn er miljoenen mensen op de vlucht. Hele dorpen, steden en families en samenlevingen zijn totaal ontwricht. De meesten willen naar Europa. Wat moeten wij doen, wat kunnen wij betekenen? Die vraag ligt ook duidelijk op het bordje van de gemeente Kollumerland c.a.

Toen wij in de negentiger jaren het tweede Asielzoekerscentrum van Friesland kregen, was dat geen vraag: Kollumerland wilde de vluchtelingen opvangen en onderdak geven. Dat ging goed, totdat er erge spanningen ontstonden naar aanleiding van de moord op Marianne Vaatstra. Het AZC in Kollum kwam in een kwaad daglicht te staan. Uiteindelijk, toen na dertien jaar, de moordenaar uit de eigen omgeving bleek te komen, was dat geheel ten onrechte. Dat alles bij elkaar heeft diepe wonden geslagen.

Nu zeggen veel mensen tegen mij, dat Kollumerland weer een nieuw teken van hoop zou kunnen geven, door aan te bieden dat hier weer een AZC kan komen. Persoonlijk denk ik dat dat natuurlijk mooi zou zijn, maar dat we nog wel degelijk rekening moeten houden met de gevoelens die er leven. Er zijn nog wel wonden die nog de tijd nodig hebben om tot rust te komen.

Echter, als de vraag komt voor directe noodopvang voor vluchtelingen, dan werken we daar natuurlijk aan mee. Dat kan ook niet anders. Niet alleen is dat een menselijke taak, maar het is voor de overheid een zorgplicht. Jongstleden vrijdag hebben we dan ook gehoor gegeven aan de oproep om noodlocaties te inventariseren en door te geven. Niet alleen heeft de gemeente dat als overheid gedaan, maar er kwamen ook particulieren die locaties ter beschikking stelden. Dat is zeer op prijs gesteld. Alle genoemde locaties zijn doorgegeven en ze zijn in heel Friesland geïnventariseerd. Mocht het nodig zijn, dan zijn ze per direct beschikbaar.

Mocht het COA de gemeente Kollumerland verzoeken om een AZC te stichten, (die kans schat ik overigens laag in) dan gaan we natuurlijk dat verzoek serieus behandelen en ga ik eerst met de fractievoorzitters om tafel.
Het gaat er nu om om de eerste nood te lenigen.

Bearn Bilker
24 september 2015