RTV NOF Natuurlijk: Gevaarlijke trektocht
eken geleden is de trektocht alweer begonnen. In eerdere edities heb ik het al eens behandeld. De trektocht gaat voor de ene vogelsoort eerder beginnen dan voor een andere.
Weken geleden is de trektocht alweer begonnen. In eerdere edities heb ik het al eens behandeld. De trektocht gaat voor de ene vogelsoort eerder beginnen dan voor een andere. Vaak zien we ook dat de trekvogels die het eerst ons land aandoen, meestal verder doortrekken naar Zuid-Europa en Afrika. Dit weekend heb ik al weer hele vluchten koperwieken en kramsvogels over zien vliegen. Een deel van deze vogels vliegt door naar het zuiden, en een deel blijft hier wat langer. Zodra het hier dan kouder wordt schuiven ook zij op naar het zuiden. Veel van de laatsten die hier aankomen overwinteren hier, en zijn veel te vinden in de duinroos, de lijsterbes en de vlier. Iedere week besluit ik de rubriek met een oproep voor bijzondere waarnemingen.
Deze week kreeg ik een bijzondere waarneming uit een bijzondere hoek. Mijn vogelmaatje Andries Zijlstra die in het onderwijs werkzaam is, en door de herfstvakantie vrij was, belde me donderdag op met zo’n bijzondere waarneming. Op Lauwersoog had hij twee zeekoeten aan de Waddenzee kant gesignaleerd. Even later trof hij een derde levenloos drijvend in het water aan. Volgens Andries was het geen ziek exemplaar. Het dier zag er op het eerste oog niet vermagerd uit. Mogelijk dat het dier slachtoffer is geworden van de harde wind. Dit is op het eerste gezicht vreselijk jammer, maar het hoort wel tot het natuurlijke selectie proces. Een ander verhaal is het feit dat veel vogelsoorten op hun trektocht naar het zuiden, en in het voorjaar terug, door stropers worden gedood. Met name Frankrijk en Spanje hebben een dubieuze reputatie op dit gebied. Veel kleine zangvogeltjes moeten het hierbij ontgelden. De zeekoet, die veel lijkt op zijn kleinere soortgenoot de Alk broedt in kolonies op rotsen en riffen langs de noordelijke Noordzee kust. Net als meeuwen broeden ze in grote kolonies. Gek is dat ze de eieren niet in een nest leggen, maar gewoon op de rotsen. Het schijnt dat ze aan de kleur hun eigen eieren uit de honderden andere eieren herkennen.
Voor ons is dat bijna onvoorstelbaar, maar je kunt het misschien wel een beetje vergelijken met Chinezen. Voor ons als Europeanen lijken ook alle Chinezen op elkaar. Maar goed, even terug naar de zeekoet, die veel lijkt op de alk. De kop van de zeekoet is wat ronder, en vooral zijn snavel is veel puntiger dan die van de alk. De alk en de zeekoet lijken op hun beurt wel weer wat op een kleine pinguïn, alleen dan veel kleiner. Net als de pinguïn zitten ze niet, maar hebben ze een staande houding. Wat afmetingen betreft kun je de zeekoet wel zo’n beetje vergelijken met een forse houtduif. De zeekoet leeft vooral van visjes ,zoals sprot. Deze bemachtigen ze door onder water te duiken. Ze kunnen heel lang onder water blijven. Ze zwemmen dan niet met de zwemvliezen van hun pootjes, maar met behulp van de vleugels. Daarom beschikken ze over korte ,ronde maar hartstikke sterke vleugels. De zeekoet zal je dus hoofdzakelijk aantreffen langs de Noordzee/Waddenzee-kust. Landinwaarts zal je hem niet aantreffen, of het zou al een verdwaald exemplaar moeten zijn. Mogelijk dat de harde wind van de afgelopen week deze zeekoet noodlottig is geweest. Er zijn wel eens meldingen geweest van honderden aangespoelde zeekoeten na een zware noordwester storm. Ook worden ze regelmatig slachtoffer van olievervuiling.
Mocht je zelf een melding hebben van iets bijzonders in de natuur, dan hoor ik het graag. Je kunt het melden op het volgende mailadres. auke.ferwerda@rtvnof.nl . Graag weer tot volgende week.
(C) Foto’s: Andries Zijlstra
Stuur je tip, video of foto's naar:
0511-441202 of nieuws@rtvnof.nl.
