Coureur Silke Jongbloed breekt beide benen tijdens auto-ongeluk: “It hie in leuke dei wêze moatten”
TWIJZELERHEIDE – Het crossjaar eindigde voor Silke Jongbloed (31) uit Twijzelerheide met een grote domper. Tijdens een training in Lelystad brak ze haar beide benen. In het ziekenhuis werd ze meteen geopereerd, maar tijdens haar herstel overleed haar beste vriend, haar vader. Verslaggevers Demi Hoekstra & Isa Visser gingen bij Silke op bezoek.
En, dat hakt er in. “Je wurde libbe. Bist alles oan it regeljen”, vertelt Jongbloed. Toch was het uiten van haar echte gevoelens soms lastig. “Wat der troch my hinne gie is lestich ûnder wurden te bringen. Ik siet oan sterke pinemedikaasje, wêrtroch’t myn emoasjes minder heftich wiene.”
Tekst loopt door onder video
Een andere auto dan normaal
Jongbloed doet mee aan een Ladies Only race in Lelystad, maar daar zijn de regels net iets anders: je rijdt in een andere auto dan waar je normaal in rijdt. “Ik ried yn in stockcar. We trainden in pear kear op de baan alfêst en de earste kear gie bêst goed, mar yn de twadde kear gie it gas net fan it gaspedaal ôf, hoe’t dat witte kin we net, mar ik fleach mei 120 kilometer yn’e oere tsjin in betonblok oan.”
“It hie in leuke dei wêze moatten” – Silke Jongbloed
Ze voelt meteen dat het niet goed zat. “Ik kin my in soad heuge. It wie earst in grutte klap. Ik haw dat wolris faker meimakke en dan skodzje je even trije kear mei de holle en dan binne je der wol wer, mar ik fielde no dat it by myn fuotten mis wie”, vertelt Silke. “Ik besocht sels út te auto te kommen, mar dat slagge net, dus doe kamen de brânwacht, ambulânses, traumahelikopter en doe ha se my befrijd.”
Het weekend veranderde in een nachtmerrie. “It hie in leuke dei wêze moatten, mar dat feroare ynienen nei in operaasje yn it sikehûs,” legt ze uit. “Se hawwe doe myn under- en boppeskonken oan elkoar set mei pinnen. De oare deis ha se my alles útlein en hearde ik hoe no fierder. Doe hearde ik dat ik binnen trije wiken noch in kear operearre wurde moast.”
Tegenslagen
Een dag voor haar operatie overlijdt haar vader. “It is hiel hurd gien. It lêste stadium wie ynienen. Syn sûnens wie al in healjier in stik minder, mar hy fielde him no einliks better, mar doe waard er opnaam. Doe is it hiel hurd gien…”
“Wat der troch my hinne gie is lestich ûnder wurden te bringen. Ik siet oan sterke pinemedikaasje, wêrtroch’t myn emoasjes minder heftich wiene.”
Us heit wie njonken ús heit ek myn bêste freon – Silke Jongbloed
Jongbloed verliest de man waar ze de crosspassie van heeft overgenomen. “Us heit wie njonken ús heit ek myn bêste freon. Sa lang ik al cross ha we dat altyd tegearre dien en ik cross ek troch him, dus wy wiene twa hannen op ien búk.”
Positief over de toekomst
2025 was voor Jongbloed qua crossen geen goed jaar. “It wie gjin top jier. Foarich jier gie it bêst wol goed, mar dit jier wie in soad maleur, materiaal pech en ús heit gie al minder mei.” Toch sluit Silke het jaar enigszins positief af. “It jier slút hiel raar ôf. Ik sit yn de rolstoel en ús heit is der net mear, mar ik ha wol in relaasje, dus dat is wol wer posityf, dus it is wol dûbeld.”
En, wanneer ze weer mag crossen, dat blijft nog even een raadsel. “Ik mei hast begjinne mei swimmen en dan haw ik yn jannewaris de lêste kontrôles yn it sikehûs. As dat goed is, dan mei ik yn etappes wer begjinne mei rinnen.”
Silke hoopt in 2027 weer in de cross auto te stappen. “Ik gean der net fanút dat ik takom seizoen crosse sil, dat soe wol hiel entûsjast wêze. Ik gean wol lekker nei de cross ta om te sjen en myn freonen te sjen, mar ik hoopje sels yn 2027 wer race te meien.”
Stuur je tip, video of foto's naar:
0511-441202 of nieuws@rtvnof.nl.
